سیستان اکتیو

به گزارش آسوشيتدپرس،‌ ويل اسميت در سال 2008 در فيلم «هنكاك» نقش آفريني كرد كه اين فيلم حدود 228 ميليون دلار فروش داشت.

فيلم جديد او نيز با عنوان «هفت پوند» ‌كه از دو هفته پيش روي پرده سينماها رفت،‌ تاكنون فروشي حدود 39 ميليون دلاري داشته است.

بر اساس اين گزارش ،‌ رابرت داوني جونير بازيگر فيلم «مرد آهني»، كريستين بل بازيگر «شواليه تاريكي» و شيا لابوف ‌ستاره فيلم «اينديانا جونز و قلمرو جمجمه بلورين» به ترتيب در رده دوم تا چهارم اين نظر سنجي قرار گرفتند.

همچنين آدام سندلر ، ريز ويترسپون ، جرج كلوني ، آنجلينا جوليو دنيل كراگ ‌نيز جزو 10 بازيگر پول ساز جهان در سال 2008 بودند.
 
جاني دپ كه سال گذشته به عنوان پول‌سازترين بازيگر جهان انتخاب شد و همچنين تام كروز كه تا كنون هفت بار اين عنوان را به خود اختصاص داده است ، در فهرست امسال جايي ندارند.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

توى مسیر برگشت به خونه همش فكرم انحراف ميزد به پرستو، اما نميخواستم به ادامۀ ماجرام بهش فكر كنم چون هربار كه اون قسمت رو دوره ميكردم چند روزى ميريختم بهم. اميدوار بودم خونه شلوغ باشه که حداقل اونجا يكم از اين حال و هوا در بيام اما وقتى رفتم توی خونه از سكوت عمیقش فهميدم هیچ کس خونه نيست. با بيحالى رفتم توی اطاقم ديدم برادرم روی تخت خوابش برده كتاب درسیش هم از تخت افتاده پائين. هوا نسبتاً تاريک شده بود، چراغ اطاق رو كه روشن گذاشته بود خاموش كردمو در اطاق رو آروم بستم كه حداقل برادرام آرامشش بهم نخوره. رفتم سمت آشپزخونه بعد از يكم آب خوردن همۀ خونه رو توی تاريكى غرق كردمو خودمو ولو كردم روی مبل. قدرت گول زدن خودمو نداشتم، سیگارمو روشن كردمو همينجور كه دودشو ميدادم هوا چشمامو بستم...

** پرستو_ سلام
من_ سلام عزيزم، وسایلت رو بستى؟ آماده ای؟
پرستو_ با همون صداى غم زدش كه جیگرمو میسوزوند گفت آره
من_ زنگ زدم بگم كه من شب ميام فرودگاه
پرستو_ عزيزم، عمرم، نمى خواد اون وقته صبح از خوابت بزنى، نميخوام اذيت بشى
من_ اين حرفها چيه، اگه به خواب باشه که الان چند روزى هست شبا چند ساعت بيشتر خوابم نمیبره. شمارۀ پروازتو بگو من یادداشت میکنم
قبل از اینکه خداحافظی کنیم ساعتی كه قرار بود پرستو اينا برن فرودگاه رو هم ازش پرسیدمو با بيحالى تلفن رو قطع كردم. به خودم گفتم ميبينى چقدر زود ميگذره؟! انگار نه انگار همين چهار روز پيش توی پارک بهت گفت چهار روز ديگه ميخوايم بريم.

آن قدر توی آن دو روز محمد از من دوری کرده بود و مرا ندیده گرفته بود که عاجزانه و بی تاب آرزو می کردم به خانه برسم و از همه عجیب تر این بود که با تمام رنجی که می کشیدم، التهابم برای آشتی و تنها شدن با او بی نهایت بود. کار برعکس شده بود، حالا که به من اعتنا نمی کرد، بیشتر از مواقعی که نازم را می کشید برای آشتی بی قرار بودم. مسخره بود ولی واقعیت داشت، قبلا که او برای آشتی پا پیش می گذاشت و حس می کردم بی قرار است، انگار دلم قرص بود، عجله ای که برای آشتی نداشتم هیچ، خودم را بیش تر هم لوس می کردم. ولی حالا که هیچ قدمی برنمی داشت و نادیده می گرفت، حتی دیگر حوصله لجبازی هم نداشتم. تمام فکر و ذکرم رسیدن بود و این که چطور توجهش را جلب کنم و سر حرف را باز.

از احساس این که دارم از شر وجود دیگران راحت می شوم و اطمینان از این که در تنهایی، به هر حال راهی برای نرم کردن دوباره دلش پیدا می کنم، وجودم از آرامش و شوق پر می شد.

آخرین جایی که برای خداحافظی ایستادیم، جواد و ثریا برای تشکر از آقا رضا، همه را برای ناهار فردا دعوت کردند. هر چه آقا رضا و فاطمه خانم طفره رفتند، موفق نشدند از زیر دعوت شانه خالی کنند و به هر حال همه قبول کردند. از همه بیش تر، امیر با رضا و رغبت پذیرفت، اما محمد حرفی نزد.

وقتی فاطمه خانم اصرار می کرد که ما هم به خانه حاج آقا برویم، نفسم داشت بند می آمد که نکند محمد قبول کند. می دانستیم که حاج آقا و محترم خانم همراه پدر و مادرم و علی برای دو روز به کاشان رفته اند. برای همین فاطمه خانم به امیر هم اصرار می کرد که او هم بیایید که خدا را شکر محمد قبول نکرد و من از آن جا که فکر می کردم محمد هم برای این که زودتر به خانه برسیم و آشتی کنیم قبول نکرده، خوشحال و امیدوار از فاطمه خانم و آقا رضا خداحافظی کردم و به طرف ماشین خودمان راه افتادم.

اشک توی چشم هایم حلقه زد و درمانده گفتم:

همه ش مقصر منم؟! تقصیر همه چیز گردن منه؟ آره؟

در حالی که از حرص انگار کلمات را می جوید و ادا می کرد گفت:

نه، اصلا مقصر منم، خوبه؟ ولی برای چی؟ مشکل کجاست؟ حرف سر چیه؟! من نمی دونم، تو روشنم کن!

مثل بچه های لجباز دندان هایم را به هم فشار دادم و گفتم:

من بگم؟ تو که به قول خودت از چشم هام تا ته وجودمو می خونی، حالا چرا من باید بگم؟! چرا می پرسی؟!

یکدفعه بر افروخته شد.

نه، این یک موردو نمی فهم، می خوام تو بگی.

نمی تونم.

چرا؟

تندی و تیزی لحنش آزارام می داد و آرامش را از من می گرفت، عصبی گفتم:

نمی دونم.

از کوره در رفت، با عصبانیت گفت:

چرا ، می دونی، خوب هم می دونی، منتها این قدر بچگانه س که خودت هم رویت نمی شه بگی.

حرصم گرفت، اگر می دانست، پس دنبال چی بود؟ چرا می پرسید؟ با پرخاش گفتم:

آره، راست می گی بچگانه س، اصلا همه چیز من همین طوره. چرا می گی بچگانه؟! بگو، راحت بگو، احمقانه. مگه این چیزی نیست که فکر می کنی؟!

یکهو انگار بهتش زد. مبهوت و خیره به من، روی تخته سنگی نشست و در حالی که آرنج هایش را به زانو هایش تکیه می داد، به موهایش چنگ زد، ولی چند لحظه بعد یکدفعه تحملش تمام شد و با صدایی که از خشم دو رگه شده بود گفت:

آره، دلیلی را که نشه گفت، یا بچگانه س یا احمقانه.

ظهر توی شركت نشسته بودمو داشتم توی کیفم دنبال مبایلم میگشتم. از بس وابستگى عاطفیم با پرستو زياد شده بود كه مجبور شدم يه دونه موبايل قسطی بگيرم. زنگ زدم به پرستو که یکم دلمو آروم کنم. از وقتى بحث رفتنش جدى شده بود ديگه مدرسه هم نمى رفت.
من_ عزيزم نهار خوردى؟
پرستو_ از ديروز جز اون شير موزی كه برام گرفتی هيچى نخوردم، اصلاً اشتها ندارم
غم و سردى صداش جونمو به آتيش ميكشيد، چشمامو بستم یکم فکر كردم كه آيا تصميمم درسته يا نه.
من_ باشه، الان ميام دم خونتون خودم میبرمت بيرون
تا خواست حرف بزنه گوشى رو قطع كردم اس ام اس زدم تا ۴۰ دقيقه ديگه ميرسم، آماده باش. وسایلمو برداشتمو بدون توجه به هیچ کس از شرکت زدم بیرون.
دم در خونشون كه رسيدم يه تک زنگ زدم به مبایلش كه بياد پائين. انتظارم زياد طول نکشید كه اومد بيرون. حالا ميفهمیدم چرا اين یک ماه همش رنگای تيره و اكثراً مشكى میپوشید. زيرِ چشماش گود رفته بود، چند لحظه از اينكه اينقدر تحت فشار بوده با ناراحتى نگاهش كردم، شايد فهميد كه از ناراحت بودنش بيشتر از هميشه شیکستم. دستاى سردمو با دستاى سرد ترش گرفت، بدون هيچ حرفى جلوى خونشون توی صورت هم نگاه ميكرديم. بغض گلومو به شدت اذيت ميكرد، خيلى مسخره بود كه تو اون شرايط به خاطر اینکه جو رو عوض کنم یهویی يه لبخند مصنوعی زدم اما اينقدر مصنوعی بود كه با اينكه لبخند رو لبم بود اما اشكم خيلى آروم از گوشۀ چشمم چکید پائين. پرستو رو كشيدم تو بغلم، برام مهم نبود کسی ما رو توی اون وضع ببینه حتی پدر مادر پرستو. هيچى مهم نبود، من با زحمت آشیونۀ گرمى واسه هردومون ساخته بودم كه دست نامرد روزگار داشت با لذت خرابش ميكرد. ميخواستم حداقل از ته مونده های اين ویروونه استفاده كنم كه بيش از اين حسرت نخورم. كمى كه گذشت احساس كردم حالم بهتره، خودمو ازش جدا كردم رو پیشونیش رو بوسیدمو آروم شروع كرديم راه رفتن. با خودم گفتم یک ساعت پيش چقدر گرسنم بود اونوقت الان هيچ احساسى از گشنگی در خودم نمیبینم. توی راه بغل يه ساندویچی واستادمو برای دو نفرمون يه دونه سانویچ گرفتم، نصفش کردمو همونجا شروع کریدم خوردن. با اینکه اصلاً گرسنم نبود زورکی یه چیزی میخوردم که پرستو هم بخوره. آخرسر هم نصفش اضافه اومد که گذاشتمش توی كيف پرستو كه شب بخوره.

به گزارش بي بي سي ، خانم ماريا داجيزز 2 ژانويه سال 2009 در حالي فوت كرد كه به گفته يكي از 6 فرزندش مادرش هيچ گاه مريض نشده بود و هرگز از هيچ دارويي استفاده نكرد.

خانم داجيزز در صدر جدول انسان هاي بالاي 110 سال سن قرار داشت و بعد از اندا پاركر كه 26 نوامبر 2008 درگذشت، طبق تحقيقات موسسه «جرنوتولوژي ريسرچ گروپ» پيرترين انسان روي زمين بود.

با مرگ اين خانم در حال حاضر پيرترين انسان دنيا فردي آمريكايي به نام جرترود بينز است كه متولد 6 آوريل سال 1894 است.

خانم داجيزز متولد كشور پرتغال بود و از سن 12 سالگي كشاورزي مي كرد و هرگز به مدرسه نرفته بود و سواد خواندن ونوشتن نداشت.

گمشده در این شهر به ظاهر متمدن پر نیرنگ

روزگاری سوسوی چراغ نشانه خوبی بود

اما امروز نوری از دور نشانه ظلمتی نزدیک است

میان این همه گرگ در لباس میش

به دنبال قلبی میگردم که روکش فولاد دارد

میپرسم جستوجویش میکنم اما نشانی از او نمیگرم

انگار تنها امید هم سالهاست قلبش را به آهن و سنگ داده

سیستانی فارسی انگلیسی

بوچه کسی که بینی اش گرفتگی دارد boca

بونه بهانه bana

بیگه عصر (بعد ظهر) byga

بیمار حامله bimar

بینماز زن حیض شده benmaz

پاچین پیراهن گشاد pacin

پپ جگر سفید pap

پتک اندکی-موهای زاید بدن patk

پته پاسور-ورق pata

پتیر خطیر patir

پچ در هم فرو رفته pac

پچو چوبی بلند برای راندن قایق paco

پچه جوی اب pace

پخ صدایی برای ترساندن pox

پخک اشفته paxak

پخل ناخن کشیدن paxol

پخلی زمین -یا مزرعه درو شده paxali

پخول پنجه کشیدن paxol

پر پر par

پرت شکم  prat

پرتک جلبک pratak

پرتکی شکمی که با خوردن اب بسیار ورم کرده است prataki

پرن بر امدگی باغچه pran

پرندیشنه پریشب  prandisno

پروند انداخته  paeond

پست پوست post

پاسخش نوشت، مرد خنده‌های بزمِ عاشقان بُرَیر و گفت:
شور نیست؛
شهدی از شهادت است؛
از جناح دشمنان جنایت است؛
از برای دوستان شفاعت است؛
البته برای بنده هم، حور العین جنت است!!!

———————

1 چيز هم هيچوقت از دل آدم نمي ره:
- روزهاي خوبي که با دوست هاي خوب گذشت

———————

o-<-<
o-<-<
o-<-<
o-<-<
o-<-<

نه … اينا از دوريت نمردن …. دارن خودشونو برنزه ميکنن

——————–

ادد … بابي يو گوي گوي ..

جي جي … ددا … بو بو ..

شرمنده …گوشيم دست بچه بود !

——————–

سیستانی                                                        فارسی                                          انگلیسی

بادیو                                                                رازیانه                                             badyo

ببو                                                                   پدر                                                 babo

بجی                                                                فرار کن                                                bji

بچوش                                                              مک بزن(فعل امر)                               becus

بر                                                                    جمعی                                                bor

براک                                                                 برنده                                             borkak

برشو                                                                بنشان(فعل امر)                                 barso

برشی                                                              بنشین                                              barsi

بروت                                                                 سبیل                                             barot

بشمی                                                            سر کشیدن(مایعات)                            bsami

بعپور                                                                پدر بزرگ                                          bapur

بغلک                                                  تکه پارچه سه گوش که در بغل پیراهن جای گرفته   baqalik

بل                                                                   جفت-زوج - مانند                                   bol

بغورک                                                              صدایی همچون صدای کبوتر                baqurak

بل بل                                                                بلند بلند                                         baeble

بلگ                                                                  برگ                                                  balg

بلگی                                                                 چسپید                                            blagy

ب مچ                                                                سا کت-خاموش(فعل امر)                   bemoc

بنشی                                                                بنشین(فعل امر)                                bansi

بنگارک                                                                دستنبو                                      bangarak

بوایه                                                                   ندار-بسیار مستمند                          bavaya

بوته                                                                    خار                                                bota

بور                                                                      رنگ شتری                                        bor

بوزینه                                                                   بوزینه                                           buzna

ادامه دارد......

عرصه تنگ است زمان می گذرد

و تو از کار جهان بی خبری

تو نفس میکشی اما افسوس

نه به اهنگ حیات

عاقلی نیست که با دست خود اتش بزند

به سرا پای وجود خود

به همه بود و نبود

به هوا خواهد داد

انچه اندوخته هاله دود

ابرو ثروت و غیرت را زود

قامت سرو خداداد تراکرده کمان

در کمین است یقین دیو طلاق

در کمین است یقین دیو طلاق

همسرت چشم به راه

کودکانت ز که جویند پناه

زندگانی این نیست زندگانی این نیست

زندگی بس زیباست

گل با امید تماشای تو می روید

اسمان خوش رنگ است

لیک کردی تو به خود تیره وتار

گل به چشمان تو خار

وسعت دید تو را هاله دود

کرده محدود

بگریز از ان زود

ابرو بادو مه خورشید و فلک در کارند

بهر اسایش تو

بهر ارامش تو

تا در اغوش سعادت باشی

همکلاسی تو تا پله بالا رفته است

تو به ژرفای زمین نزدیکی

راه او روشن ورنگین به مدار

راه امروز تو فردا سوز است

بی هدف نتوان زیست

مبدا مقصد فردای تو چیست

دل بیگانه همین را می خواست

تا تو بیگانه شوی با دنیا

تا تو در حاشیه شهر نشینی تنها

تا بمانی بیکار

(بی هویت بی عار)

مثل خفاش گریزان از نور

روز در ظلمت غار

روزی از گور تو فرزند تو خواهد پرسید

پدرم؟همت مردان همه عالمگیر است

پدرم اه!

جای پای تو چه بی تصویر است

پایان

ارزومند دعای خیر شما

زندگی یک فرصت محدود { ....... } است. توی این محدودیت چه چیزهایی می خوای برای خودت در نظر بگیری. مهمترین چیز خود تو هستی. می خوای تو سبد کوچک زندگی غم ‏‏‏‎‏‏؛ درد ؛رنجش ؛کینه و گلایه از دیگران ؛ افسوس ؛ حسد ؛ بخل ؛ تکبر؛ ریا و افکار منفی و بدبینی بگذاری یا . . .
یآ میخوای توی سبد عمرت عشق ؛ محبت و مهرورزی ؛ لبخند ؛ صداقت :گذشت و بخشش ؛ یکرنگی؛ مثبت بینی و انسانیت بگذاری .

آی آدمها که فکر می کنید سبد دلتون خیلی با ارزشه؛ یک بار هم که شده یک نگاه توش بیاندازید ..
باور کنید خدا یک فرصت خیلی کم داده تا روی این زمین گرد ؛ ویژگیهای او را که محبت و مهربانی گذشت و انصاف ؛ خیر اندیشی و شادی و عشق است را تمرین کنیم و خودمون رو برای ورود به مجلس خوبان آماده کنیم .

هر روز یک کار نیک انجام بده

***********

نگاه توست که رنگ دگر دهد به جها ن

اگر که دل بسپاری به مهر ورزیدن

اگر که خو نکند دیده ات به بد دیدن

امید توست که در خارزار، کوه ،کویر

اگر بخواهد ، صد باغ ارغوان دارد .

دلت به نور محبت ، اگر بود روشن

تو را همیشه چون گل ، تازه و جوان دارد